گزارش سازمان بهداشت جهانی در مورد تاثیرات آنتن‌های موبایل بر سلامت جامعه

Business Trends Graphs and charts 3d image

بیشتر از ۸۵ میلیون سیم کارت فعال در ایران هست که واسه سرویس دهی به اونا، اپراتورهای مخابراتی از BTSها یا ایستگاه های پایه که آنتنای فرستنده و گیرنده موبایل هستن در مناطق مسکونی شهری استفاده می کنن. با اینکه این روزا سرویس مخابراتی و اینترنتی بسیار بهتری رو دریافت می کنیم اما وجود اینجور آنتنایی در نزدیکی محل زندگی و کار ما چیزی طبیعیه یا می تونه واسه سلامت ما خطرساز شه؟

تا کنون تحقیقات زیادی در مورد تشعشعات آنتنای موبایل و خود دستگاه موبایلی که به اون علاقه زیادی داریم منتشر شدن که نظراتی تقریباً نزدیک به هم رو در این باره ارائه دادن. با این حال معتبرترین منبع واسه دریافت اطلاعات در همین خصوص، «سازمان بهداشت جهانی» اسمشه که یکی از سازمانای تخصصی سازمان ملل متحد است و نقش یه مرجعیت سازمان دهنده رو بر بهداشت جامعه جهانی اجرا می کنه.

سازمان بهداشت جهانی مقالات مختلفی در رابطه با تشعشعات موبایل و آنتنای موبایل منتشر کرده است اما جهت پیدا کردن پاسخی واسه سوال مطرح شده، یعنی خطرناک بودن یا نبودن آنتنا، به سراغ یکی از آخرین تحقیقات این سازمان میریم. سازمان بهداشت جهانی ، توضیحات جالبی در مورد چگونگی کارکرد ایستگاه های پایه ارائه داده و تلاش کرده تا به شکل خلاصه، به بعضی از نگرانیا جواب دهد.

ایستگاه های پایه چه هستن و چیجوری کار می کنن؟

ایستگاه های پایه گیرنده/فرستنده موبایل، رادیوهایی دو طرفه و چند کاناله و با سطح قدرت پایین هستن. آنتنا در این ایستگاه ها تشعشع RF رو در محیط پخش می کنن. این دستگاه ها یا در دکلای مخابراتی یا سقف خونه ها نصب می شن.

واسه داشتن پوشش وسیع، ایستگاه های پایه باید در ارتفاع مناسب قرار گیرند. وقتی که شما با موبایل خود به شبکه وصل هستین، به نزدیک ترین ایستگاه پایه محل زندگی خود وصل میشین. از راه همین رابطه، سیگنال موبایل شما وارد شبکه ثابت مخابراتی اپراتور می شه.

خود دستگاه موبایل و ایستگاه پایه، رادیوهایی دوطرفه هستن و تشعشع RF دارن. در نتیجه افراد در برابر تشعشع RF قرار می گیرن. با این حال به دلیل سطح پایین قدرت فرستنده ها (و برد کوتاه اونا)، تشعشع RF هم در سطح بسیار پایینی قرار داره.

زندگی و کار کردن در نزدیکی ایستگاه های پایه خطرناکه؟

اجماع عمومی جامعه علمی جهانی بر اینه که قدرت ایستگاه های پایه و آنتنای اون واسه آسیب به سلامتی بسیار پایینه، مخصوصاً تا وقتی که افراد در روبرو شدن مستقیم به اون قرار نگیرند.

لازمه تا فرق دکل مخابراتی و آنتن در دکل رو بدونین. آنتن در این دکلا باید در فاصله مناسب از افراد قرار گیرد. هم اینکه باید از طراحیای متفاوت در ایستگاه های پایه باخبر باشین. از جمله نوع دسته بندی و سطح قدرت اونا که می تونه نقش موثری در قرار دادن افراد در برابر تشعشع RF داشته باشه.

 نگرانی در مورد سلامتی

اما در مقاله ای دیگه در سایت سازمان بهداشت جهانی، در مورد «سلامت عمومی و  میدونای مغناطیسی» نکات بیشتری میشه دید. در بخشایی از این مقاله می خونیم:

بخشی از نگرانی مربوط به ایستگاه های پایه و آنتنا در شبکه وایرلس محلی مربوط به اثرات دراز مدت اونا به خاطر قرار گرفتن افراد در برابر تشعشع RFه. تا امروز، تنها اثری که از میدون تشعشع RF به وسیله محققان کشف شده، افزایش دمای بدن (کمتر از یه درجه سانتی گراد) بوده که در زمان روبرو شدن با میدونای الکترومغناطیس شدید در بعضی کارخانه ها دیده شده. سطح تشعشع RF منتشر شده از ایستگاه های پایه و شبکه های بی سیم به حدی پایین هستن که دمای بدن رو در حد بسیار ناچیزی زیاد می کنن و تاثیری بر سلامت آدم ندارن.

قدرت میدونای RF در هسته اصلی بالاترینه و با افزایش فاصله، قدرت اونا هم به سرعت کاهش پیدا می کنه. بررسیای گذشته نشون میده که تشعشع RF از ایستگاه های پایه و فناوریای بی سیم در مکانای عمومی (مانند مدارس و بیمارستانا) معمولاً تا هزاران بار پایین تر از استانداردهای جهانی هستن.

آنتنای موبایل باعث سرطان می شن؟

سازمان بهداشت جهانی در این باره می نویسه: باید توجه کرد که از دید جغرافیایی، شکلای جور واجور سرطان به شکل غیریکسانی در جامعه دیده می شه. این در حالیه که ایستگاه های پایه حضور زیادی در محیط زندگی ما دارن. برآورد می شه در صورت بروز بعضی شکلای جور واجور سرطان در نزدیکی آنتنای موبایل، این مسئله اتفاقی بوده باشه. علاوه بر این، سرطانای گزارش شده در این دسته بندی معمولاً کلکسیونی از نوعای جورواجور سرطان هستن که مشخصه برابری ندارن و بعید انگار یه عامل مشترک داشته باشن.

از ۱۵ سال گذشته، تحقیقات علمی در مورد امکان رابطه فرستنده های RF با سرطان انجام و منتشر شده است. در این تحقیقات دلایلی عنوان نشده است که قرار گرفتن در معرض تشعشع فرستنده های RF باعث بروز سرطان می شه. هم اینکه آزمایشای دراز مدت روی حیوانات هم باعث اثبات این فرضیه نشده است؛ حتی در سطوحی بسیار بالاتر از حد استانداردی که در آنتنای موبایل مورد استفاده است.

موارد دیگه به جز سرطان چیجوری؟

تا اینجا میدونیم که بر پایه گفته سازمان بهداشت جهانی، خطر سرطان به وسیله آنتنای موبایلی که در نزدیکی محل سکونت ما قرار دارن ما رو تهدید نمی کنه. اما سازمان بهداشت جهانی در رابطه با بقیه مریضیا و اثراتی که ممکن است از ایستگاه های پایه بگیریم چه میگه؟ این سازمان می خونیم:

تحقیقات بسیار کمی در مورد اثرات میدون RF روی افراد انجام شده. دلیل این موضوع، مربوط به سختی تشخیص دادن و فرق میان یه دلیل نهفته با سیگنال بسیار ضعیفیه که از راه یه ایستگاه پایه منتشر می شه. بیشتر تحقیقات در این بخش، مربوط به تاثیر خود موبایل روی بدن افراد هستن.

تحقیقات روی آدم و حیوان که با به کار گیری الگوی امواج مغز پس از قرار گرفتن در برابر میدون RF انجام شده، نشون میده که اثرات نامطلوبی در آدم و حیوان به وجود نمیاد. این در حالیه که میدون RF استفاده شده در این تحقیقات، تا ۱۰۰۰ برابر بیشتر از اون چیزی بوده که در ایستگاه های پایه و شبکه های بی سیم استفاده میشن. با اینحال، هیچ گزارشی مبنی بر تغییر در الگوی خواب افراد یا تغییر کارکرد قلب و عروق در اونا گزارش نشد.

استانداردهای حفاظتی چه هستن؟

در سال ۱۹۹۸ «کمیسیون بین المللی حفاظت در برابر پرتوهای غیر یونساز» یا «ICNIRP» دستورالعملی رو واسه کارکرد ایستگاه های پایه منتشر کرد که خلاصه اون به این شرحه: محدودیت ۴۵۰ میکرووات بر هر سانتیمتر مربع در فرکانس ۹۰۰ مگاهرتز، و محدودیت ۹۵۰ میکرووات بر هر سانتیمتر مربع واسه فرکانس ۱۹۰۰ مگاهرتز.

طبق چارچوب پیشنهادی سازمان بهداشت جهانی، این استانداردها در سه دسته جای می گیرن:

  • استاندارد پرتوگیری، که هدف اون حفاظت فردیست و به صورت بیشترین حد مقدار پرتوگیری کل یا قسمتای جور واجور بدن تعیین می شه. مراجع اصلی این استانداردها الان کمیسیون بین المللی حفاظت در برابر پرتوهای غیر یونساز (ICNIRP)، کمیته بین المللی ایمنی الکترومغناطیسی (ICES)، مؤسسه بین المللی مهندسان برق و الکترونیک (IEEE) و هم اینکه دیگه نهادهای استاندارد ملی در کشورای جور واجور هستن.
  • استاندارد پرتوزایی که به ملاحظات مهندسی لوازم الکترونیکی می پردازه و ضمن کمینه کردن تداخل الکترومغناطیسی با بقیه لوازم، بالاترین بهره وری رو هم مورد توجه داره. این دسته استانداردها به وسیله مؤسساتی مثل IEEE، کمیسیون بین المللی الکتروتکنیک (IEC) و کمیته اروپایی استانداردسازی الکتروتکنیک (CENELEC) تدوین می شه.
  • استانداردهای اندازه گیری، که چگونگی کسب اطمینان از ایجاد دو دسته فوق رو تشریح می کنن. استانداردهای امتحان EMF معمولاً به وسیله همه سازمانای فوق و بدنهای ملی استانداردسازی ملی تعیین می شن.

نتیجه گیری

سازمان بهداشت جهانی در بخش نتیجه گیری می نویسه: «با در نظر گرفتن تحقیقاتی که تا کنون در این بخش انجام شده و هم اینکه سطح پایین تشعشعات، دلایل علمی راضی کننده ای وجود نداره که سیگنالای ضعیف RF پخش شده از ایستگاه های پایه و شبکه های بی سیم، دلیل بروز اثرات بد بر سلامتی شه.»

البته نکته ای که باید به اون توجه کرد اینه که نتیجه این تحقیقات تا وقتی معتبره که آنتن موبایل در نزدیکی محل زندگی ما، استانداردها رو رعایت کنه. در ایران نهادهای خاصی مسئول نظارت بر رعایت همین استانداردها هستن و به شکل دوره ای، آنتنای موبایل رو بررسی می کنن. با این حال پس از هر بار بررسی، خبر می رسه که سطح تشعشعات آنتنای موبایل پایین تر از استانداردهای تعیین شده هستن.

حتی خود سایت ما هم در اول سال جاری با کمک یه متخصص پرتوگیری و دستگاه پرتوسنج، . با وجود اینکه استاندارد واسه فرکانسای جور واجور بین ۴۵۰ تا ۹۵۰ میکرووات بر سانتی متر مربعه، آزمایش ما نشون داد که تشعشعات آنتن موبایل به نیم میکرووات بر سانتی متر مربع می رسه.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *