دسته بندي علمی – پژوهشی : فراوری زغال معدن زیرآب به روش فلوتاسیون و تأثیر اندازه ذرات روی …

دسته بندي علمی – پژوهشی : 
فراوری زغال معدن زیرآب به روش فلوتاسیون و تأثیر اندازه ذرات روی  …

بازیابی بطور پیوسته با افزایش تراز واکنشگر در همه موارد برای مواد باطله افزایش می یابد. در غیاب واکنشگرها تحت هیچ شرایطی زغال بازیابی نگردید، که آن احتمالا به علت نبود هیچگونه کفساز برای تشکیل کف پایدار می باشد. به محض افزودن مقدار کمی واکنشگر (۳/۰ لیتر بر تن نفت سفید)، بسته به شرایط خاص آزمایش، یک جهش افزایشی در شیب همه منحنی ها، یعنی بازیابی؛ میان ۳۵ و ۴۶ درصد، به چشم می خورد. افزودن بیش از مقدار فوق به افزایش پیوسته در بازیابی منجر می شود. ماکزیمم بازیابی زغال تقریبا ۷۵ تا ۸۵ درصد، (بسته به شرایط خاص) در بیشترین غلظت واکنشگر یعنی ۴/۲ لیتر بر تن نفت سفید بدست می آید.
همانطور که می دانیم، MIBC تنش سطحی در سطح مشترک آب / هوا را کاهش داده و بنابراین بهترین پراکندگی حباب ها و قطرات کوچک نفت سفید اتفاق می افتد و حباب های پایدار شکل می گیرد. بنابراین با افزایش غلظت MIBC می توان انتظار داشت که نتایج بهبود یابد.
همانطور که قبلا نیز اشاره گردید، نفت سفید بطور برتر در سطح مشترک آب / جامد جذب می شود و آبگریزی سطح زغال را بالا می برد. این امر موجب برخورد بهتر ذرات زغال با حباب های هوا شده و احتمال جدایش مجموعه اختلاط یافته ذرات / حباب ها کمتر می شود. در ترازهای نفت سفید بالاتر، ذرات با خاصیت طبیعی آبگریزی پایین تر در کف گزارش شده اند.
جدول ۴-۶ و ۴-۷ محتوی خاکستر محصولات را در شرایط مطالعه برای مواد باطله و کنسانتره بطور خلاصه بازگو میکند. در کل برای مواد باطله محتوی خاکستر محصول با افزایش استعمال واکنشگر افزایش می یابد که بطور معمول با افزایش ۱ تا ۲ درصد محتوی خاکستر در دو برابر شدن تراز واکنشگر مواجه می شویم.
MIBC یک مولکول آب دوست است (یعنی یک سر آن مولکول قطبی و سر دیگر آن غیر قطبی است). سر قطبی آن میل به چسبیدن به مکان های قطبی ( یعنی کانی ها) روی سطوح ذرات دارد و سر غیر قطبی آن مولکول متمایل به نزدیک شدن به سمت پالپ را دارد. سطوح کانیها بطور موثر آبگریز می شوند. علاوه بر این با تشکیل کف های خیلی پایدار، به دام افتادن و کشیده شدن ذرات حاوی خاکستر بسیار محتمل است.
شکلهای ۴-۹ تا ۴-۱۲ همانند شکلهای ۴-۵ تا ۴-۸ می باشند، اما اطلاعات نمایش داده شده برای کنسانتره و متناظر با مواد باطله می باشند. همانطور که برای مواد باطله ذکر گردید، بازیابی با افزایش مصرف واکنشگر، به همان دلایل فوق الاشاره افزایش می یابد. گرچه تفاوت آشکاری میان نتایج دو ماده مشاهده می شود و آن بالا بودن بازیابی برای مواد کنسانتره می باشد. بطور معمول، با غلظت عامل واکنشگر فقط ۳/۰ لیتر بر تن نفت سفید بازیابی از مواد باطله در حدود ۳۵ تا ۴۰ درصد بود. گرچه افزایش بسیار چشمگیر بازیابی بالای ۹۵ درصد در همه موارد از مواد کنسانتره در این تراز واکنشگر مشاهده گردید. با افزودن بیشتر از معمول عامل واکنشگر، تقریبا با دو برابر شدن تراز واکنشگر، بازیابی تقریبا ۱ درصد بهبود می یابد.
احتمالا از آنجا که مواد کنسانتره قابلیت شناوری بالایی دارند، اکثریت مواد خاصیت آبگریزی طبیعی کافی از خود نشان می دهند که افزودن واکنشگرها خاصیت آبگریزی سطوح را به مقدار زیادی بهبود
نمی بخشند. احتمال برخورد به قدر کافی بالا است و احتمال جدایش مجموعه های حباب / ذرات به قدر کافی پایین بوده و لذا حتی در غلظت های پایین واکنشگر بازیابی بالا متصور می گردد. تجربه گذشته نشان می دهد که با افزودن مقدار خیلی کم MIBC به پالپ حتی در نبود کلکتور، مقداری از مواد کنسانتره می توانند شناور شوند. این مطلب برای مواد باطله بعید به نظر می رسد.
جدول ۴-۷ نشان می دهد که بطور کلی، درصد مواد خاکستر بدست آمده از آزمایشهای کنسانتره با افزایش غلظت واکنشگر افزایش می یابد. بنابراین افزودن بیشتر واکنشگرها بازیابی را بطور وسیع بهبود نخواهد داد، اما به افزایش بازیابی Mineral matter منجر خواهد شد.
جدول ۴-۶- محتوی خاکستر بوجود آمده از آزمایش فلوتاسیون مقدماتی برای مواد باطله

دبی هوا (۶ l/min) دبی هوا (۲ l/min) غلظت واکنشگرl/t))
(نفت سفید)
جامد (۱۰%) جامد (۲۰%) جامد (۱۰%) جامد (۲۰%)
۰ ۰ ۰ ۰ ۰
۸/۱۸ ۴/۲۰ ۲/۱۷ ۶/۳۰ ۳/۰
دانلود کامل پایان نامه در سایت pifo.ir موجود است.

مدیر سایت