20
سپتامبر

جهان در سال ۲۰۲۰ چگونه خواهد بود؟!

تنها ۹ سال دیگه خودروها پرواز می کنن، واسه تعطیلات به ماه سفر می کنیم، واقعیت اضافه بخشی روزمره از زندگی ما می شه و رایانه هایی با توان پردازشی مغز آدم تولید می شن! پیش بینی شما چیه؟

ساخت یه پایگاه روباتی از راه روباتای ژاپنی در کره ماه

ژاپن تازگیا یه فاجعه بزرگ هسته ای به وجود اومده از طریق سونامی و زلزله ۹ ریشتری رو گذرونده و باید نزدیک به ۳۰۰میلیارد دلار واسه بازسازی مناطق آسیب دیده هزینه کنه. با این حال دولت این کشور می خواد برنامه ساخت پایگاهی در کره ماه که از راه روباتا ساخته می شه رو ادامه بده و تا سال ۲۰۲۰ میلادی اونو تموم کنه.

مایکل لیب هولد و همکارانش در مؤسسه واسه آینده فکر می کنن این کشور از دید تکنیکی این توانایی رو داره اما نمیشه اثر عامل اقتصادی رو ندیده گرفت. البته اگه این پایگاه ساخته شه، ژاپن قدمای بلند دیگری هم در علم روباتیک برخواهد داشت.

 

قطارهای سریع السیر چین، پکن رو به لندن وصل می کنن

چین می خواد واسه رابطه دادن شرق و غرب جهان، هزینه های ساخت راه آهنی رو تقبل کنه که از ۱۷ کشور جهان می گذره. این کشور عوضش بخشی از منابع طبیعی این کشورها و استخراج معادن اونا رو درخواست می کنه. از نطر محققان مؤسسه واسه آینده با در نظر گرفتن بازه وقتی ۹ ساله پیش رو این طرح از دید تکنیکی شدنیه اما بحث سیاسی و اقتصادی اونو نمیشه ندیده گرفت.

خودروهایی که به شکل خودکار در خیابونا حرکت می کنن

الان گوگل، دارپا و بعضی خودروسازان مانند آئودی واسه تولید اینجور اتومبیلایی تلاش می کنن. ما در آخر به سیستمی تعاملی واسه همه اتومبیلا نیاز داریم تا مانند آدما بتونن از راه زیرساختی مجازی به زبانی مشترک برسن و به رد و بدل کردن اطلاعات با همدیگه بپردازند. مشکل اینجاس که زیرساختای شبکه مجازی بی سیم حتی واسه رابطه آدما هم در آینده کافی نیستن و شاید به وقتی طولانی تر واسه محقق شدن رؤیای اتومبیلای بدون راننده نیاز داریم.

قیمت سوختای زیستی و فسیلی برابر می شه

این پیشگویی واسه نیروی دریایی آمریکا س که مانند دیگه نیروهای نظامی این کشور تلاش می کنه تا سال ۲۰۲۰ نصف انرژی لازم خود رو از انرژیای تجدیدپذیر تأمین کنه. از نظر محققان مؤسسه واسه آینده این پیش گویی بیشتر از اینکه جنبه زیست محیطی داشته باشه، به جغرافیای سیاسی و رابطه نه خیلی پایدار آمریکا با تعدادی از کشورای دارای ذخایر بزرگ نفت و گاز برمیگرده.

از طرف دیگه نیاز جهان به انرژی رو به زیاد شدنه و کاهش ذخایر نفت و گاز دنیا می تونه این رقابت قیمت رو در حالی بسازه که بازم انتشار گازهای گلخانه ای از راه سوزوندن سوختای زیستی ادامه داره.

امکان پرواز واسه خودروها جفت و جور می شه

این چیزی نیس که چه از دید تکنیکی و چه از نظر امنیتی مورد قبول محققان باشه. کنترل ترافیک هوایی به زیرساختای بی سیم مطمئن نیاز داره و وقتی که تا ۹ سال آینده زیرساختای زمینی این رابطه در دسترس نیستن، تأمین زیرساختای هوایی شدنی نیس.

شاید تا اون زمان ایده دارپا واسه تولید جیپای نظامی هوابرد محقق شه اما هنوز خبری از خودروهای شخصی پرنده نیس.

کنترل وسیله ها با به کار گیری ریزتراشه ای که در مغز کار گذاشته شده، ممکن می شه

این پیش بینی اینتل کمی دور از ذهن به نظر می رسه. سیستم پیچیده ارتباطی مغز آدم هنوزم یکی از بزرگترین اسرار علم زیست شناسیه و وقتی که آدم اطلاع چندانی از راه این رابطه و چگونگی فرستادن پیامای عصبی نداره، به کار گیری یه مثل ساز الکترونیکی واسه ایجاد تعامل میان آدم و دستگاه ها شدنی نیس.

برابر نظر لیب هولد و همکارانش کاشت ریزتراشه در مغز آدم تا سال ۲۰۲۰ ممکنه اما اهداف این عمل چیزی بالاتر از یه درمان ابتدایی نیس.

صفحه نمایشای آینده همه فوق باریک و از جنس OLED هستن

کافیه به گشت و گذاری کوتاه در دنیای مجازی بپردازید تا ببینین این پیش بینی چقدر به حقیقت نزدیکه. الان نمونه هایی از صفحات نمایش OLED (دیود آلی پخش کننده نور) از آزمایشگاها خارج شدن و به زودی در وسایل الکترونیک جورواجور استفاده می شن.

ظهور این صفحات استثنایی در فناوریای آینده به معنی وجود دیواره ها، آینها و پنجرههای لمسی با قابلیتای محاسباتیه.

سفرهای تجاری به فضا و استخراج معادن خرده سیارها

از نظر لیب هولد و همکارانش امکان سفرهای کوتاه و داخل مدار زمین تا سال ۲۰۲۰ هست اما بعید به نظر می رسه آدم تعطیلاتش رو در کره ماه بگذرونه یا واسه استخراج معادن از خرده سیارها آماده باشه. اونا علاوه بر این امکان سفرهای کشف به خرده سیارکا از راه روباتا رو هم رد می کنن.

به گفته اونا با در نظر گرفتن محدودیتای فیزیولوژیک آدم و مشکلات زیادی که در سفرهای طولانی در فضا واسه اون به وجود میان، ساخت آسانسور فضایی بهترین گزینه موجود باشه.

برابری قدرت پردازش رایانه های ۱۰۰۰ دلاری با مغز آدم

محققان این پیش بینی مدیرعامل سیسکو رو که ۲ سال پیش انجام شده، اجرایی می دونن. لیب هولد میگه: «از هوش انسانی حرف نمی زنیم بلکه توان ذهنی رو مورد توجه داریم و این به تعداد محاسبات و چرخه ها برمیگرده. نگاهی به قانون مور، چندهسته ایا و تغییرات تراشها نشون میده این پیش بینی خیلی دور از واقعیت نیس».

امکان ترجمه زبانای جورواجور جهان به همدیگه از راه تلفنای همراه جفت و جور می شه

ساختار زبانی بسیار پیچیده س و هرچقدر در اون دقیق تر شیم، مثلا به گویشای محلی یا زبون مردم کوچه و بازار بپردازیم، سخت تر می شه. به خاطر همین به کار گیری سرویسای براساس محاسبات ابری مانند مترجم گوگل، بهترین روش ممکنه. با این حال رشد ترجمه هر زبون به تعداد کاربران اون وابسته هستش و ترجمه به زبانایی که کاربران اونا در کمترین هستن، شاید خیلی دقیق و قابل درک نیس.

وسایل واقعیت اضافه به بخشی از زندگی روزمره ما تبدیل می شن

در سالای گذشته از واقعیت اضافه زیاد شنیده ایم اما واقعیت اینه که وسایل الان خیلی کارا نیستن و حتی عینکای مورد استفاده می تونن باعث سرگیجه و در بعضی موارد تهوع در فرد شن. اما تا سال ۲۰۲۰ نه فقط فضای مجازی بیشتر از پیش به اطلاعات جغرافیایی می پردازه، بلکه اونقدر این عینکا بهبود پیدا می کنن که فرد حتی بین حرکت -مانند رکاب زدن دوچرخه – بتونه از اونا استفاده کنه.

آدم موفق به ساخت مغز مصنوعی می شه

الان محققان پروژه Blue Brain در لوزان سوئیس موفق به ساخت بخش بسیارکوچکی از مغز با ۱۰هزار نورون شدن که به کمک ابرکامپیوتر قوی شرکت آی.بی.ام کار می کنه. اما مغز آدم از میلیاردها میلیارد سلول عصبی با نوع فعالیت و ارتباطات بسیار پیچیده تشکیل شده و بعید به نظر می رسه تنها ۹ سال واسه کشف این دنیای پیچیده کافی باشه.

 

جمع آوری: آلامتو

 

چیجوری سلامت روحی خود رو افزایش بدیم؟

هدف از زندگی چیه و واسه چه هدفی باید زندگی کنین؟

بازنشر