جستجوی مقالات فارسی – بررسی عوامل موثر برسرمایه های اجتماعی پلیس ایران- قسمت ۷

جستجوی مقالات فارسی – 
بررسی عوامل موثر برسرمایه های اجتماعی پلیس ایران- قسمت ۷

برای ایجاد اقتدار و سرمایه اجتماعی هم باید به عوامل فردی و هم به عوالم سازمانی به ویژه عوامل بیرونی سازمانی که در متن به آن اشاره شده توجه شود.

۲-۷ سرمایه اجتماعی و توانمندی پلیس

این گونه اذعان شده است که سرمایه اجتماعی مجموعه معینی از هنجارها یا ارزشهای غیر رسمی است که اعضای گروهی که همکاری و تعاون میانشان مجاز است در آن سهیم هستند (فوکویاما ، ۱۳۸۵). به همین خاطر میتوان بیان داشت که مشارکت در ارزشها و هنجارها به خودی خود باعث تولید سرمایه اجتماعی نمی شود، چرا که این ارزشها ممکن است ارزشهای منفی باشد. بنابراین توانمندی و کارامدی نیروها، به منظور تثبیت و ایجاد سرمایه اجتماعی ضرورت دارد. نتایج نیز مویر همین موضوع است که توانمندی پلیس ، مستقیما بر سرمایه اجتماعی می افزاید.
همچنین اذعان شده است که سرمایه اجتماعی بر پایه مفاهیم و مولفه هایی از قبیل اعتماد میان اعضا و فرهنگ اعتماد پذیری (پراساد[۷۵] و همکاران، ۲۰۱۲؛ بوردیو، ۲۰۰۶)؛ همکاری و هماهنگی میان اعضا (سنگوپتا و سارکار[۷۶] ، ۲۰۱۲ ؛ مایلینز ، ۲۰۰۷؛ سیلکاست[۷۷] ، ۲۰۱۳؛ فورنونی[۷۸] و همکاران، ۲۰۱۲) و رفتار و ارزشهای مشترک (اسمیت ، ۲۰۰۶استوار است که همگی در سایه در اختیار داشتن نیروهای توانمند، قابل حصول است.

۲-۸ سرمایه اجتماعی و تبلیغات پلیس

درست است که سرمایه اجتماعی یکی از مفاهیمی است که بر پایه نظم بوروکراتیک حاصل نمی شود و برداشت ها و ادراکات کارکنان در آن موثر است (بوردیو ، ۲۰۰۶) اما نتایج نشان می دهد که این ادراکات از طریق تبلیغات قابل انتقال نیست. به همین خاطر تبلیغات و وجهه سازی پلیس در جامعه نتوانسته است ادراک و برداشت کارکنان خود پلیس را ارتقا بخشد و مفهوم سرمایه اجتماعی را توسعه بخشد.
به طور کلی، سرمایه اجتماعی موضوعی واحد نیست بلکه انواع گوناگونی از مقوله هاست که دو ویژگی مشترک دارد: یکی اینکه همه آنها شامل جنبه ای از ساخت اجتماعی است و دیگر اینکه کنش های معین افرادی را که در درون ساختار قرار دادند ، تسهیل می کند( نصر اصفهانی و همکاران ، ۱۳۹۰). به نظر می رسد هیچ کدام از این دو ویژگی از تبلیغات متاثر نبوده و به واسطه آن بهبود نمی یابد.

۲-۹ عملکرد پلیس و سرمایه اجتماعی

در واقع مبنای سرمایه اجتماعی این است که افراد در تعامل با یکدیگر و در زمان قرار گرفتن در شبکه ها و تیم ها ، عملکردی متفاوت نسبت به زمانی که به طور مجزا و تنها فعالیت می کنند از خود بروز می دهند (مورفی[۷۹]، ۲۰۱۳). به همین جهت می توان اذعان داشت که در سایه فعالیت گروهی عملکرد مجموعه بیشتر خواهد شد و همین عامل دوباره روابط بین فردی را تقویت خواهد کرد. در واقع می توان بیان داشت که رابطه متقابلی میان عملکرد و سرمایه اجتماعی وجود دارد. سرمایه اجتماعی بر مفاهیم ارتباط و همکاری میان اعضا تاکید دارد که این روابط ، اگر به درستی مدیریت شوند به بهبود عملکرد منجر می شوند. استرام و آن[۸۰] (۲۰۰۳) بیان می کنند که سرمایه اجتماعی رویکردی است که افراد به واسطه روابط خود با دیگر اعضا از خود نشان می دهند که توانمندی آنها در حل مشکلات جمعی را افزایش می دهد . بنا بر این می توان انتظار داشت که رابطه میان عملکرد و سرمایه اجتماعی ، رابطه ای دو طرفه و متقابل است.
همچنین به نظر می رسد در مجموعه هایی که عملکرد بهتری دارند روابط بین فردی بیشتر از حد میانگین باشد و همین موضوع به خوبی نشان می دهد که عملکرد نیروهای پلیس بر ایجاد و توسعه سرمایه اجتماعی موثر است.

۲-۱۰ پلیس دانش بنیان و سرمایه اجتماعی

توسعه پلیس دانش بنیان، به دسترسی بیشترکارکنان به رایانهها، اینترنت و شبکههای کامپیوتری منجر میشود. این افزایش دسترسی به معنای این است که سطح ارتباطات به ویژه از طرف مدیریت نسبت به کارکنان، بهبود مییابد. همین بهبود جریان های تبادلی میان مدیریت و کارکنان ، سبب می شود که به شکل بهتری بتوان بر فعالیت کارکنان نظارت داشت. بنا بر این سطح تمرکز در سازمان کاهش یافته و رویکرد دستوری در قبال کارکنان ، جای خود را به رویکرد نظارتی و هدایتی می دهد که اولین نتیجه آن ، کاهش تمرکز می باشد. کاهش تمرکز و افزایش تبادلات میان کارکنان، به معنای بهبود سرمایه اجتماعی می باشد. در سازمانی که سطح روابط کارکنان زیاد است ، سرمایه اجتماعی در سطح بالاتری قابل مشاهده است.
همچنین به نظر می رسد که توسعه پلیس دانش بنیان ابزارهای لازم به منظور تصمیم گیری را در سطح بالاتری در اختیار کارکنان قرار می دهد. این ابزارها عبارتند از دانش و اطلاعات در مورد کار خود و فعالیت سایر همکاران و واحدها. بنا بر این با توسعه پلیس دانش بنیان ، کارکنان توانایی بیشتری در اتخاذ تصمیمات داشته و همکاری با یکدیگر خواهند داشت.

۲-۱۱ تفاوت سرمایه فکری و سرمایه اجتماعی

همانند مفهوم سرمایه اجتماعی، اصطلاح «سرمایه فکری» به عنوان یکی از اصلی ترین «دارائیهای ناملموس» در نظر گرفته میشود. در حالیکه، بر اساس تعریف سازمان همکاری و توسعه اقتصادی، سرمایه فکری نه به عنوان یک مترادف، بلکه به عنوان زیرمجموعه دارائیهای ناملموس یک کسب و کار در نظر گرفته میشود. به عبارت دقیقتر، عوامل ناملموسی وجود دارند که به لحاظ منطقی بخشی از سرمایه فکری سازمان نیستند. مثل شهرت یک سازمان. شهرت سازمان ممکن است محصول فرعی (یا نتیجه) کاربرد منطقی سرمایه فکری سازمان باشد، اما نمیتواند بخشی از آن محسوب شود.
در تشریح و تعریف سرمایه فکری می توان تعاریف زیر را ارائه نمود:
داراییها یا معیارهای تجاری نامشهود یک سازمان که تاثیر مهمی بر عملکرد و سایر فاکتورهای کلیدی موفقیت آن داشته که البته این معیارها در ترازنامه منعکس نمیشوند (جلچیچ[۸۱] ، ۲۰۰۷) .
سرمایه فکری تحت عناوینی همچون داراییهای ناملموس، داراییهای دانشمحور، سرمایه دانشی، داراییهای اطلاعاتی، سرمایه انسانی و ارزشهای پنهان سازمان بکار رفته ( بانتیس[۸۲] ، ۲۰۰۱) که دربرگیرنده ابداعات، ایدهها، دانش بنیادین، روشهای مختلف طراحی محصول، برنامههای کامپیوتری و انتشارات میباشد. به عبارت دیگر، سرمایه فکری داراییهایی را شامل میشود که ناملموس بوده، اما بتدریج موجب ثروتآفرینی برای سازمانها میگردد .سرمایه فکری شامل همه فرآیندها و داراییهایی است که بطور معمولی و سنتی در ترازنامه نشان داده نمیشود و همچنین شامل آن دسته از داراییهای نامشهودی مانند علائم تجاری، مارکها و حق امتیاز است که روشهای حسابداری مدرن آنها را در نظر میگیرند (روس[۸۳] و همکاران، ۱۹۹۷) . سرمایه فکری شامل جمع دانش اعضای یک سازمان و تبدیل کاربرد عملی دانش اعضای سازمان است. سرمایه فکری تفاوت بین ارزش بازاری یک شرکت و هزینه جایگزینی داراییهای آن است( سیتهارامان[۸۴] و همکاران ، ۲۰۰۲) .
در تعریف دیگر، سرمایه فکری عبارت از توانایی ذهنی جمعی یا دانش کلیدی به صورت یک مجموعه است( استوارات[۸۵] ، ۱۹۹۷) .اگرچه تعاریف ومفهومسازیهای ارائه شده در مورد سرمایه فکری تماماً یکسان نیستند، با این وجود رشته سرمایه فکری به سمتی در حال حرکت است که شاهد یک همگرایی در مفهوم آن هستیم. جدول زیر نشاندهنده مقایسه عناصر سرمایه فکری بر اساس مطالعات انجام شده توسط بروکینگ، روس، استورات و بنتیس است.
جدول ۲ ۲ مقایسه مفهوم سازی های سرمایه فکری ( مدهنی و همکاران ، ۱۳۹۲)

بروکینگ
(بریتانیا)
روس
(بریتانیا)
استوارت
( ایالات متحده)
بنتیس
(کانادا)
داراییهای انسانی:
مهارتها،تواناییها و تخصص، شامل توانایی حل مسأله و سبکهای رهبری
سرمایه انسانی:
شایستگی، طرزتلقی و چالاکی فکری
سرمایه انسانی:
کارکنان به مثابه مهمترین دارایی سازمان
سرمایه انسانی:
دانش کارکنان
برای دانلود متن کامل پایان نامه به سایت zusa.ir مراجعه نمایید.

مدیر سایت